Pokazywanie postów oznaczonych etykietą porady. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą porady. Pokaż wszystkie posty

środa, 30 października 2013

Sprzęt: smartfon, czyli lokalne centrum dowodzenia

Aby ułatwić innym sakwiarzom podejmowanie wypraw, przygotwałem kilka recenzji sprzętu, który posiadam.

Zaczynam od smartfona, który jest moim małym, lokalnym "centrum dowodzenia"



Samsung GTE-5360 (Galaxy-Y lub Galaxy Young)

Jest to jeden z tańszych smartfonów opartych na systemie Android (v. 2.5.6.). Jeżeli chodzi o specyfikację techniczną, to znajdziecie ją tutaj - ja skupię się na aspekcie podróżniczym.

Ekran, choć o niskiej jak na smartfona rozdzielczości, w zupełności wystarcza do nawigacji, korzystania z internetu oraz czytania e-booków.

Największym mankamentem tego modelu jest mała pamięć wewnętrzna: zaledwie 200 MB na aplikacje - zalecałbym co najmniej 1 GB.

Aby usprawnić działanie telefonu przy tak niskiej pamięci, niezbędne jest jego zrootowanie oraz zalecane jest korzystanie z aplikacji Link2SD, a w szczególności z funkcji przenoszenia aplikacji na kartę pamięci oraz "integrowania" aktualizacji. Z kolei aplikacja RootAppDelete pozwala na usunięcie niektórych wbudowanych aplikacji, którymi uszczęśliwił nas producent, w tym zupełnie zbędnego moim zdaniem klienta poczty e-mail.

Przydatne aplikacje w trakcie wyprawy to:
- Google Maps
- Nawigacja Google
- Program SWYPE (szybkie pisanie bez odrywania palca od klawiatury ekranowej)
- F-Map (pozwala na korzystanie z OpenBicycleMap na której są ścieżki i szlaki rowerowe, niestety aplikacja ta zużywa dużo energii)
- QuickOffice (świetnie się sprawdza do czytania pdf-ów, aplikacja dostarczana jest razem z telefonem)
- Blogger (jeżeli mamy bloga na blogspocie)
- Menadżer stron na Facebooka (jeżeli mamy stronę wyprawy na fb)
- Audioteka - do ściągania i słuchania audiobooków, aczkolwiek można używać do tego również innych programów; ten jest po prostu najwygodniejszy.

Warto dodać trzy rzeczy:
- uruchomienie funkcji lokalizacji telefonu pozwoli znaleźć go w przypadku zagubienia lub kradzieży (o ile nie zostanie sformatowany lub wyłączony),
- warto mieć ze sobą tradycyjny kompas magnetyczny, gdyż wskazania kierunku z telefonu nie zawsze są dobre, szczególnie gdy stoimy w miejscu - wtedy patrzymy na mapę, który kierunek nas interesuje i ruszamy w tym kierunku za pomocą kompasu "analogowego",
- bezwzględnie należy zaopatrzyć telefon w kartę microSD o pojemności co najmniej 4 GB, a optymalnie 8-16 GB - bez tego trudno mi wyobrazić sobie korzystanie z niego.

Największym atutem tego telefonu jest fakt, iż działa na niskim prądzie (0,5 A), co pozwala ładować go z dynama 3W/6V w przedniej piaście podczas jazdy. Tempo tego ładowania to:
- przy wyłączonym telefonie ok. 3%/km
- przy włączonym telefonie w trybie offline oraz bez gps ok. 1%/km
- przy telefonie z transmisją danych i/lub włączonym gps ładownie nie pokrywa ubytku baterii, aczkolwiek go spowalnia.

Podsumowując: zawsze znajdujący się na wierzchu, ładowany z dynama (za pomocą specjalnego urządzenia) smartfon to wspaniała rzecz. Uwalnia nas przede wszystkim od konieczności posiadania map papierowych, które dla wielu regionów świata są z resztą dużo mniej dokładne od map google lub OSM.
Optymalnie byłoby, gdyby telefon ten posiadał więcej pamięci wewnętrznej (1-2 GB) oraz DualSIM (wtedy za pomocą polskiej karty można odbierać sms-y, a za pomocą lokalnej korzystać z internetu). Nie zaszkodziłby też lepszy wbudowany aparat fotograficzny.


Już wkrótce recenzja mojego "kompa" czyli GOCLEVER Hybrid.

czwartek, 3 października 2013

6 zmysł

Każdy ma jakiś talent. Wystarczy go odkryć.
Ja na przykład mam dobrą intuicję do znajdywania "hoteli", czyli darmowych miejscówek pod namiot.
Dzisiaj na przykład, zanim dotarłem do jez. Garda (fot.), nocowałem w sadzie, 100 m od domu ich właścicieli.
Czy miałem ich zgodę? Nie, bo musiałbym ich obudzić żeby ją uzyskać?
Czy pogwałciłem prawo własności? Tak.
Czy dałem się na tym złapać? Nie.
I o to chodzi!
Doszedłem do takiej wprawy w rozbijaniu i zwijaniu obozu po cichu, że mogliby mi tej umiejętności pozazdrościć nawet komandosi ;-)
Ot, wczoraj, w Padwie, rozbiłem się niemal w centrum, po wewnętrznej stronie wałów przeciwpowodziowych. Woda musiałaby podnieść się o metr, żeby mnie zalać: skalkulowałem że to prawie niemożliwe i ryzyko opłaciło się.
Że nie wspomnę o hotelach z widokiem na nocną panoramę Rijeki i Triestu.
Oczywiście nie zawsze się udaje, ale w 90% tak.
Do odważnych świat należy!
P.S. Wczoraj stuknęło 2000 km. Ciągle bez flaka!

piątek, 6 września 2013

1109, BiH Bosnianski Petrovač

Tego jeszcze nie było: 1000 km bez "flaka"! Wszystko (głównie) dzięki znakomitym oponom Schwalbe Marathon oraz (w mniejszym stopniu) dzięki unikaniu jeżdżenia nocą. W tym miejscu pozdrawiam Kubasa i Polika, z którymi rok temu pod Odessą próbowaliśmy doprowadzić moje opony do porządku za pomocą silvertape'a. Nie, nie były to Schwalbe Marathon, aczkolwiek też niezłe Vittorie. Z tym że z przebiegiem ~12000 km...
A propos nocy to dzisiejsza była wspaniała: namiot rozbiłem wysoko w stepie w krasowych górach, noc była ciepła, gwiazdy gigantyczne a rano mgły ścieliły się w dolinach.
To już przedostatni dzień I etapu, dzisiaj mam nadzieję dotrzeć do Chorwacji.

poniedziałek, 26 sierpnia 2013

Kącik techniczny: sakwy

Sakwy na wyprawę powinny być:
1. Wodoodporne,
2. Wytrzymałe,
3. Łatwo zdejmowane i zakładane,
4. Przy czym nie powinny same spadać ;-)
5. I do tego niezbyt drogie.

Powyższe warunki spełniają sakwy firmy Crosso. Mają one kosmiczny stosunek cena/m jakość. Jeżeli chodzi o wytrzymałość to moje poprzednie sakwy Crosso model Dry wytrzymały 20 000 km w tym dwie wyprawy do Maroka oraz najtrudniejszy sprawdzian jaki może być: kilka zim w Warszawie.

W dziale "Wsparcie" napisałem, że nie planuję szukania sponsorów a sakwy CROSSO mam zamiar reklamować tak czy inaczej bo to dobra, polska firma (z Białegostoku).

Otóż czasami udaje się zaczarować rzeczywistość i tak jest właśnie tym razem: Crosso wspiera mnie w drodze do Indii. Dzięki Sljedzie!